|
Bitkisel terkipler, karışımlar, formüller,
konusunda bilgili uzmanlar tarafından yapılırsa
ve üretim izinli ürünler kullanılırsa
faydalanıla bilinir. Aksi taktirde
zamanınız emeğiniz ve paranız boşa gidebilir.
Ayrıca zarar görebilirsiniz...
ÜRÜNLERİMİZ VE
KULLANIMI HAKKINDA BİLGİ ALMAK İÇİN İLETİŞİM
KURUNUZ...
BİTKİ SÖZLÜĞÜ
Çakaleriği:(Pflaume
/ Prune / Plum)Gülgillerden,
Nisan-mayıs ayları arasında, beyaz renkli
çiçekler açan, 1-3 m yüksekliğinde, dikenli bir
ağaçtır. Ormanlarda, çit kenarlarında ve
kırlarda rastlanır. Gövdeleri silindirik, kabuğu
koyu gri renkli ve çok sık dallıdır. Küçük
dalların ucu dikenlidir. Çiçekleri beyaz
renklidir. Meyveleri sonbahar veya kısa doğru
olgunlaşan mâvimsi siyah renkli, küremsi şekilli
ve ekşi lezzetlidir.
Türkiye’de yetiştiği yerler:
Marmara, Ege ve Karadeniz bölgesi.
Kullanıldığı yerler:
Bitkinin kullanılan kısmi, çiçekleri ve
kurutulmuş meyveleridir. Çiçekler kuru bir
havada toplanır ve derhal kurutulur. Çiçekleri
hafif müleyyin ve kan temizleyicidir.
Meyvelerinde şekerler ve organik asitler vardır.
İshali keser. Mide ve barsakların düzenli
çalışmasını sağlar. Terletir ve vücuda biriken
zararlı maddelerin atılmasını sağlar. Boğaz ve
bademcik iltihabını giderir. Anne sütünü
artırır.
Çam fıstığı:
(Pines
pinea)
Çam kozalaklarının içinden çıkartılır. Kuvvetli
bir besindir.
Günde 2 çorba kasığından fazla yenmemelidir.
Kullanıldığı yerler:
Bronşit verem ve akciğer hastalıklarının çabuk
iyilesmesine yardımcı olur. Afrodizyak özelliği
vardır.
Çemen:
(Wärmflasche / Fenugrec / Fenugreek / Buy otu)
Nisan-haziran aylarında, sarimsi-beyaz renkli
çiçekler açan 20-40 cm yüksekliğinde, bir
senelik, otsu bir bitki. Buy otu, hulbe otu
olarak da bilinmektedir. Gövdeleri dik, silindir
biçiminde, içi bos ve oldukça dallıdır.
yaprakları saplı ve 3 yaprakçıklıdır. Çiçekler
teker teker veya 2 tânesi bir arada olmak üzere
bir yaprağın koltuğundan çıkar. Meyveleri düz
veya az çok kıvrılmış olup, fasulye meyvesine
benzer. İçinde esmer-sari veya kırmızımsı 6-20
tohum taşır.
Türkiye’de yetiştiği yerler:
Trakya, Marmara, Orta, Güney ve Güneydoğu
Anadolu.
Kullanıldığı yerler:
Kullanılan kısımları tohumlarıdır. Olgun
meyveler toplanır, güneşte kurutulduktan sonra,
sopa ile dövülerek tohumlar meyvelerden dışarı
çıkarılır. Tohumlarında müsilaj, uçucu yağ ve
sâbit yağ, alkaloit, kolin, rutin gibi maddeler
vardır. Eski devirlerde Asya memleketlerinde
şehvet arttırıcı ve harplerde cesâret verici
olarak çok kullanılırdı. Bugün taşıdığı
müsilajdan dolayı, yumuşatıcı ve balgam
söktürücü olarak kullanılmaktadır. Kuvvet verici
ve iştah açıcı olarak, raşitizm, diyabet,
tüberküloz ve kansızlıklarda da
kullanılmaktadır. Unu, pastırmanın üzerini örten
ve "çemen" ismi verilen karışımı (Bu karışım
sarımsak, kırmızı biber ve çemen tohumu unundan
ibârettir.) hazırlamak için kullanılır.
Centiyane:
(Centiyana / Yilanotu / Esekturpu / Gentina
lutea / Gentina radix)
Dogu Karadeniz Bölgesi ve Uludag'da yetişen, 1
metre kadar yüksekliğinde, geniş yapraklı, kalın
köklü bir bitkidir. Kökü acıdır. İçi sarı, dışı
esmerdir. Kökü şifalıdır. Sarı ve mavi türü
vardır.
Türkiye’de yetiştiği yerler:
Doğu Karadeniz Bölgesi ve Uludağ.
Kullanıldığı yerler:
İştah artırır, hazmı kolaylaştırır. Ateşi
düşürür. Vücuda kuvvet verir. Mide zafiyeti ve
ekşimelerini giderir. Kansizlikta da faydalıdır.
Çivitotu:
(Kokar sedef otu / Sezab / Rue)
Sedefotgillerden, çayırlarda ve hendek
kenarlarında yetişen,
zehirli
bir bitkidir. Yaprakları geniş, çiçekleri küçük
ve sarı renklidir. Çiçekleri dalların dışına
taşmış demetler halindedir. Keskin bir kokusu
vardır.
Kullanırken kesinlikle tavsiye edilen doz
asılmamalıdır.
Kullanıldığı yerler:
Kalp çarpıntılarını giderir. Mide ağrılarını
dindirir. Zeytinyağı ile kavrulduktan sonra
çıbanın üzerine konulursa, çıbanı olgunlaştırır.
Çiğdem:
(Krokus / Colchique / Crocus / Lahlah /
Mahmurçiçegi / Colchicum)
Toprak altında, üzeri ince veya zarımsı birkaç
pul ile örtülü, bir yumru taşıyan çok senelik
bir bitki. Yaprakları çimen yaprağına benzer.
Çiçekler genellikle 1-3 tâne veya türüne göre
daha fazla olup, mor, beyaz-pembe sarimtrak
renklerdedir. Çiçek taç yaprakları tüpsü olup,
uç kısmında huri seklinde genişlemiş ve 6
parçalıdır. Meyveleri çok tohumludur. Avrupa ve
Akdeniz bölgesine yayılmış, 40 civârında türü
vardır. Bunun da 20 kadarı Türkiye’de bulunur.
Genel olarak zehirli alkaloitler taşıyan
bitkilerdir. Çiğdem türlerinin bir kısmi
ilkbaharda, diğer bir kısmi ise sonbaharda çiçek
açmaktadır. Çok güzel olan çiçeklerinden dolayı
da bir süs bitkisidirler. Daha çok kullanılanı
ve tıbbî olarak bilineni sonbahar veya güz
çiğdemi (Colchicum autumnale)dır. Bu da
ağustos-ekim ayları arasında çiçek açan yumrulu
bir bitkidir. Yaprakları ilkbaharda meydana
gelir. Çiçekleri ise sonbaharda olup,
pembemsi-mor veya beyazdır.
Türkiye’de yetiştiği yerler:
Farklı türlerde Türkiye’nin hemen her tarafında.
Kullanıldığı yerler:
Bitkinin kullanılan kısmi tohumları ve
yumrusudur. Tohumlarında sâbit yağ, sakaroz ve
kolşisin isimli bir alkaloit bulunur.
Yumrularında da kolşisin, inilin, yağ, nişasta,
sakkaroz bulunmaktadır. İdrar söktürür,
Kabızlığı giderir.
Kesinlikle tavsiye edilen miktardan fazla
kullanılmamalıdır.
Çiğdem tohumu ve yumrusundan hazırlanan
preparatlar uzun zamandan beri damla hastalığına
karsı kullanılmaktadır. Kolşisin bir ara kansere
karsı kullanılmışsa da, hayvansal hücreler için
çok zehirli olduğundan hâlen terk edilmiştir.
Kolşisinin hücre bölünmesini durdurması
etkisinden faydalanılarak, poliploit mutasyonlar
elde etmek için zirâatta kullanılmaktadır.
Poliploit organizmalar genellikle normalden daha
fazla olan büyüklükleri ile göze çarparlar. Bu
metod sâyesinde ekonomik değer taşıyan bu
bitkilerin yaprak veya meyve ürünlerini
arttırmak mümkün olmaktadır.
Ciğerotu:
(Pulmonaria officinalis)
Hodangiller familyasından, 10-15 cm boyunda,
uzun ömürlü otsu bur bitkidir. Çiçekleri önce
kırmızımtıraktır. Sonra mor ve mavimsi bir renk
alır. Gövdesi dik ve tüylüdür. Tanen, müsilaj,
sekerler, reçine ve sabit yağ içerir. Tedavi
için yaprakları kullanılır.
Kullanıldığı yerler:
Göğsü yumuşatır. Öksürüğü keser. Akciğer
hastalıklarında faydalıdır. İdrar söktürür.
Çilek:
(Kocayemiş / Fragaria / Strawberry / Fraisier /
Erdbeere / Fraise)
Gülgillerden, sapları sürünce, çiçekleri beyaz
bir bitkidir. Yemişi (Çilek) ilk zamanlar pembe
olup, geliştikçe koyu bir renk ve güzel kokulu
bir hal alır.
Türkiye’de yetiştiği bölgeler:
Ege, Marmara, Karadeniz bölgesi.
Kullanıldığı yerler:
Vücudu kuvvetlendirir. Hasta olmayı önler. İdrar
söktürür. Böbrek ve mesane hastaliklarının
iyileşmesine yardımcı olur. Mide ve barsak
tembelliğini giderir. Sinirleri kuvvetlendirir.
Hasta olmayı önler. Barsak kurtlarını döker.
Ateşi düşürür. Cilde tazelik ve güzellik verir.
Distaslarini eritir.
Midesi zayıf olanlar suyunu içmelidir.
Bazı kimselerde alerji yapabilir.
Çitlembik:(Terpentinpistazie
/ Térébinthe / Terebinth tree)
Nisan-haziran ayları arasında, yeşilimsi renkte
çiçekler açan, 2-6 m yüksekliğinde, kışın
yaprağını döken ağaçlar. Menengiç olarak da
bilinir. Meyveleri önce kırmızımsı olup, daha
sonra kahverengine döner. Ağacın dallarına
yapılan yaralamalarla yahut da kendiliğinden
sızmayla sakız elde edilir. Bu sakız, bal
kıvamında, sarımsı veya grimsi renkli ve hoş
kokulu olup menengiç sakızı adını alır. Batı
Anadolu’da yabânî menengiçleri aşılamak
sûretiyle antepfıstığı elde edilmektedir.
Kullanıldığı yerler:
Menengiç sakızı dahilen, idrar ve solunum
yolları antiseptiği olarak kullanıldığı gibi,
göğüs yumuşatıcı ve balgam söktürücü olarak da
kullanılır. Meyveleri rezin, uçucu yağ,
palmitik, oleik, stearik asit gibi yağ
asitlerini ihtivâ eder. Meyveleri idrar
söktürücü etkiye sâhiptir. Gaziantep bölgesinde
meyveleri kavrularak menengiç kahvesi adı
altında kahve yerine kullanılmaktadır.
Civanperçemi:
(Binbiryaprak otu / Kandilçiçegi / Schafgarbe /
Milliefeuille / Herbeaux charpentiers / Yarrow)
Haziran-eylül aylarında, beyaz veya pembemsi
renkli çiçekler açan, yol kenarlarında,
tarlalarda ve kurak topraklarda yetişen 20-100
cm yüksekliğinde, kokulu, çok senelik ve otsu
bir bitki. Binbiryaprak otu veya kandilçiçegi
olarak da anılmaktadır. Gövdeleri dik, dalsız ve
yumuşak tüylüdür. Yaprakları sapsız ve koyu
yeşil renklidir. Çiçekleri, küçük tepecik (kapitulum)
halinde bir araya toplanmış olup, yalancı bir
semsiye durumunu meydana getirirler. Bu
kapitilumun diş tarafında 5-6 tane dil seklinde
beyaz renkli dişi çiçekleri, orta kısmında ise
tüp seklinde, kirli-beyaz renkli erdişi
çiçekleri vardır. Meyveleri gri renkli ve
tüysüzdür.
Türkiye’de yetiştiği yerler:
Kuzey ve Doğu Anadolu.
Kullanıldığı yerler:
Bitkinin kullanılan kısmı, yapraklı ve çiçekli
dallarıdır. Dallar ve çiçekler henüz tamamen
açılmadan toplanır ve gölgede kurutulur.
Bitkinin bu kısımları uçucu yağ, sabit yağ ve
acı glikozit maddelerini ihtiva ederler. Kuvvet
verici, uyarıcı, idrar ve gaz söktürücüdür.
İçerisindeki Sincolden dolayı antiseptik, balgam
söktürücü ve midevidir. Yara iyi edici bir
özelliği vardır. Basurda sulu hulasası fitil
halinde verilir. Memleketimizde 20 kadar
Binbiryaprak otu türü tespit edilmiştir.
Bunların ekserisi halk arasında yukarıdaki tür
gibi kullanılmaktadır.
Çobançantası:(Çoban
kesesi / Çobantorbasi / Capsella bursa pastoris)
Turpgillerden bir çeşit yaban bitkisidir.
Meyveleri torbaya benzer. Yaprakları rozet
şeklinde olup, demet görünümündedir.Çiçekleri
beyazdır. Yaz aylarında toplanıp kurutulur.
Kullanıldığı yerler:
Böbrek ve kum taşlarının düşürülmesine yardımcı
olur. Ağrıları giderip, vücuda rahatlık verir.
Burun kanamalarını durdurur.
Çobanpüskülü:(Stechpalme
/ Houx / Holly / Houx commun / Ilex aquifolium)
Çoğunlukla çalı, bazen da, 10-15 metreye kadar
boyu uzayabilen bir ağaç. Yapraklar kalıcı,
derimsi, oval, kenarları geniş dişli ve dişlerin
tepesi dikenlidir. Çiçekler iki evcikle olup,
kurullar hâlinde bulunur. Meyvesi yuvarlak ve
parlak kırmızıdır. Kuzey Afrika, Batı ve Güney
Avrupa ve Batı Asya’dan Çin’e kadar olan
bölgelerde yetişir.
Türkiye’de yetiştiği yerler:
Trakya ve Kuzey Anadolu.
Kullanıldığı yerler:
Ateşi düşürür, terletir ve vücuda rahatlık
verir. Meyvenin iç kabuğu ökse yapımında
kullanılır. Odunu çok sert, ağır ve koyu
renktedir. Çok iyi cilâ tutar. Tornacılıkta,
kaplamacılıkta, çark dişi yapımında kullanılır.
Körpe dalları kamçı sapı yapmaya yarar. Süs
bitkisi olarak da yetiştirilir.
Çörekotu:
(Çörekotu
/ Siyah susam / Sevkerak /
Nigella
/
Schwarz-küemmel / Nigelle / Black cumin)
Haziran-temmuz aylari arasinda yeşille karışık
açık mâvi renkli çiçekler açan, 20-40 cm boyunda
bir senelik, otsu bir bitki. Yol kenarları ve
bilhassa ekin tarlaları içinde bulunur. Gövde
dik ve kisa tüylüdür. Yapraklarin alttakileri
saplı, üsttekilerı sapsızdır. Çiçekler uzun
saplı ve tek tektir. Taç yapraklari iki loplu ve
bal özü bezleri tşıiyan 8 tâne küçük parça
hâlindedir. Meyveleri çok tohumlu olup, tohumlar
siyah renkli ve oval şekillidir. Güney Avrupa,
Balkan memleketleri, Kuzey Afrika, Türkiye ve
Hindistan’da yetiştirilmektedir.
Sam çörekotu (Nigella damascena):
Yapraklari parçalidir. Çiçekleri tek ve üst
yapraklar tarafindan örtülmüş durumdadır. Parlak
mâvi çiçeklidir.
Kır çörek otu (Nigella arvensis):
10-30 cm yüksekliğinde mâvi çiçeklidir.
Yapraklari sivri parçalidir. Tohumları kurt
düşürücü olarak da kullanılır.
Türkiye’de yetiştiği yerler:
Trakya ve Anadolu.
Kullanıldığı yerler:
Bitkinin kullanılan kısımları tohumlarıdır.
Tohumları tamâmen olgunlaştıktan sonra toplanır
ve güneşte kurutulur. Çörekotu tohumlarında
uçucu ve sabit yağ, tanen, sekerler, glikozit
bünyeli bir saponin ve alkaloitler bulunmuştur.
Tohumları gaz söktürücü, uyarıcı ve idrar
söktürücü olarak kullanılmaktadır. Güzel kokusu
sebebiyle müshil ilâçlarının içine ilâve edilen
iyi bir lezzet ve koku değiştiricidir.
Çöven:(Gipskrau
/ Gypsophile / Gypsophila
/
Sabunotu / Helvacıkökü / Saponaia officinalis)
Haziran-temmuz aylarinda beyaz çiçekler açan,
50-60 cm yüksekliğinde çok dallı, çok senelik,
kazık köklü, otsu bir bitki. Yapraklari sapsız,
soluk yeşil renklidir. Çiçekler küçük pembe ve
beyaz renklidir. Tohumlar küçük, hemen böbrek
şeklinde esmer renkli ve üzeri pürtüklüdür.
Köklerinin dövülmesinden çöven elde edilir.
Memleketimizde 27 kadar türü bulunur.
Türkiye’de yetiştiği yerler:
Orta ve Doğu Anadolu
Kullanıldığı yerler:
Bitkinin kullanılan kısımları kökleridir. Konya
ve Beyşehir havâlisinde bu bitkiye dişi çöven
ismi verilmektedir. İdrar söktürür. Terletir.
Vücuda rahatlık verir. Kusturur ve balgam
söktürür. Çöven köklerinde saponin, reçine ve
seker vardır. Eskiden beri temizleyici olarak,
lekeleri çıkarmak için kullanılır.
Memleketimizde ve Yakın Doğu’da “tahin helvası”
yapımında da kullanıldığı için buna, helvacı
çöveni ismi de verilmektedir. Bâzı yörelerimizde
ve Kıbrıs’ta, pişirilerek salamura edilen hellim
tipi peynirin bozulmaması için suyuna çöven kökü
bırakılır. Trakya bölgesinde çöven otundan
“köpük helvası” ismiyle beyaz, köpüksü helva
yapılır.
LÜTFEN !!!
Lütfen bizlere Rahatsızlığım
nedir? Sebebi ne olabilir ? gibi sorular
iletmeyiniz. Bizler doktor değiliz teşhis için
mutlaka doktorlarınıza başvurunuz..
Amacımız teşhis etmek olmadığı gibi teşhisi konmuş
rahatsızlıklarınız için modern tıbbın vermiş
olduğu, tedavi yanında yardımcı doğal ürünler
kullanmak istediğinizde sizlere uygun ürünler
sunabilmektir.
| 
Merhaba
sayın ziyaretçimiz bizler doktor değiliz .
Teşhis ve tedaviniz için öncelikle mutlaka
doktorlarınıza başvurmanız gerekir.
Bizler sadece sizlerin isteği doğrultusunda ,
sizler için uygun terkiplerimiz var ise yardımcı
doğal ürünler sunmaktayız.
