|


Bitkisel terkipler, karışımlar, formüller,
konusunda bilgili uzmanlar tarafından yapılırsa
ve üretim izinli ürünler kullanılırsa
faydalanıla bilinir. Aksi taktirde
zamanınız emeğiniz ve paranız boşa gidebilir.
Ayrıca zarar görebilirsiniz...
ÜRÜNLERİMİZ VE
KULLANIMI HAKKINDA BİLGİ ALMAK İÇİN İLETİŞİM
KURUNUZ...


BİTKİ SÖZLÜĞÜ
Margarit:
(Çayır Kasımpatı / Öküzgözü /
Chrysanthemum leucantheum)
Dağlarda ve çayırlarda yetişen,
güzel çiçekli bir bitkidir. Kasimpati'ya benzer.
Dallari ufaktır. Yeşil yaprakları dantele
gibidir. Çiçeklerinin etrafında beyaz yapraklar
vardır. Ortası altın sarisi rengindedir.
Çiçekleri yaz aylarında toplanıp kurutulur.
Kullanıldığı yerler:
İdrar söktürür. Terletir. Böbrek taslarının
düşürülmesine yardımcı olur. Karaciğer
hastalıklarında faydalıdır. Egzama gibi deri
hastaliklarinda şikayetleri giderir.
Marul:
(Lactuca / Lettuce / Laitue /
Gartenlattich / Sommerendivie / Kopfsalat /
Laitue)
30-100 cm boylarında, tüysüz,
sarı renkli çiçekler açan, beyaz bir süt taşıyan
iki yıllık otsu bir bitki. Kültür formları ve
değişik varyeteleri, çok eskiden beri
yetiştirilmektedir. Bostan marulu olarak da
bilinir.
Türkiye’de yetiştiği yerler:
Anadolu’nun her yerinde yetiştirilmektedir.
Kullanıldığı yerler:
Sebze olarak kullanilir. Tâze yaprakları bas
ağrısına karsı, süt arttırıcı, hafif müshil ve
idrar arttırıcı olarak kullanilir. Marul tohumu
da yatıştırıcı, hafif müshil etkiye sâhiptir.
Erkeklerde özellikle ergenlik döneminde oluşan
aşırı cinsel istekleri frenler.
Diğer bir marul da yabânî marul (Lactuca
serriola)dır. Acı marul, eşek marulu, yağ marulu
gibi isimlerle de bilinir. Anadolu’da yaygındır.
Bitkinin çiçekli Dallari idrar arttırıcı,
antispazmodik ve yatıştırıcı etkilere sahiptir.
Kurutulmuş sütü de uyuşturucu ve uyutucu
etkilere sâhiptir. Anadolu’da 10 kadar marul (Lactuca)
türü yayılmış bulunmaktadır.
Maydanoz:
(Petersilie / Persil / Parsley /
Midenuvaz / Petroselinum sativum)
Ağustos-eylül ayları arasında,
beyaz renkli çiçekler açan, kazık köklü, 30-100
cm boylarında, iki yıllık otsu bir bitki. İlk
yıl bir yaprak rozeti, ikinci yıl ise bir gövde
meydana getirir. Rutubetli ve sulak toprakları
sever. Gövdeleri dik, tüysüz, köseli, içi bos ve
çok dallı, yaprakları saplı, parçalı ve koyu
yeşil renklidir. Çiçekler semsiye seklinde
toplanmıştır. Yaprakları tüysüz, yeşilimsi,
esmer renkli, armut seklinde ve özel kokuludur.
Kullanıldığı yerler:
Kökü ve yaprakları kullanilir. Yapraklarda uçucu
yağ ve glikozit, köklerinde ise uçucu yağ,
seker, müsilaj ve glikozit vardır. Yapraklar
vitamin (A,C,K) bakımından zengindir. Yapraklar
idrar söktürücü ve tansiyon yükseltici olarak
kullanilir. Ayrica, İltihaplı yaraların
iyileşmesine yardim eder. aybaşı bancılarını
keser. Yüksek tansiyonu düşürür. Kansızlığı
giderir. Kansere karsı korur. Mide ve
barsallarda gaz birikmesini önler. Afrodizyak
özelliği vardır. Görme gücünü artırır.
Kök de aynı özelliklere sâhiptir.
Tâze yapraklar, papağan ve diğer kuşlar için
tehlikelidir.
Mazı:
(Thuja / Arborvitae / Thuya /
Noix da gelle)
Servigiller familyasından, pul
yapraklı, daima yeşil, ağaç veya ağaççık halinde
bulunan bir bitki cinsidir. Halk hekimliğinde
yaprakları ve kozalağı kullanılır.
Kullanıldığı yerler:
Yaprakları siğilleri yok etmekte kullanilir.
Kozalağından barsak kurdu düşürücü ilaç yapilir.
Gebe kalmayı önlemek için kullanılır. Bazı
zehirlenmelerde panzehir olarak Kullanildigi
bilinir. Basur memelerinde de faydalıdır.
Melissa:
(Oğulotu / Melisse / Mélisse / Lemon balm /
Melissa officinalis)
Haziran-ağustos ayları arasında
beyazımsı pembe veya sarimsi renkli çiçekler
açan, yol kenarlarında ve ekilmemiş yerlerde
rastlanan, limon kokulu, 30-100 cm boylarında,
çok yıllık otsu bitkiler. Gövdeleri dört köseli
ve tüylü, yaprakları saplı, oval şekilli ve
incedir. Çiçekler, birkaçı bir arada, saplı ve
çevrem durumdadır. Bazı bölgelerde Melassa
bitkisi,
Oğulotu
olarak da bilinir.
Kullanıldığı yerler:
Yapraklarında tanen, reçine ve uçucu yağ vardır.
Uçucu yağında sitral, sitronellal, geraniol ve
lineol vardır. Yapraklar yatıştırıcı, mîdevî,
gaz söktürücü, terletici ve antiseptik etkilere
sâhiptir. Huzursuzluk ve sıkıntıları giderir.
Hafıza zayıflığına faydalıdır. Bas dönmesi ve
kulak çınlaması gibi şikayetleri keser.
Hazımsızlık, başağrısı ve migrende de
faydalıdır. Daha çok çay hâlinde kullanilir.
Menekşe:
(Veilchen / Violette /
Violet / Benefse)
Yaprakları kulakçikli ve
kulakçıkları bitkinin yaprakları şeklinde, hatta
daha büyük olarak gelişmiş, tek veya çok yıllık
bitkiler, Çiçekler tek, çanak yaprakları arkaya
kıvrık, alt taç yaprağı mahmuzludur. Familya (Violaceae)
karakterlerini taşır. Dünyâ üzerinde 500 kadar
türü bulunur. Türkiye’de 21 tür, yabanî olarak
yetişir. Menekşe tıbbî olarak veya süs bitkisi
olarak kullanilir. Memleketimizde en çok
tanınan, Hercaî menekşe (Viola tricolor) ve
kokulu menekşe (Viola odorata) dır.
Kokulu menekşe (V. odorata):
Mart-mayıs ayları arasında, koyu mor renkli ve
güzel kokulu çiçekler açan, 10-30 cm
yüksekliginde, çok yıllık otsu bir bitki.
Bitkinin yaprakları uzun saplı ve kalp
seklindedir. Anadolu’da nâdir olarak bulunur.
Süs bitkisi olarak yetiştirilir.
Kullanıldığı yerler:
Kokulu menekşenin çiçeklerinin terletici ve
balgam söktürücü etkisi vardır. Yaprakları
yumuşatıcı ve idrar söktürücü kökleri ise ishal
etkilidir.
Hercaî menekşe (V.tricolor):
Mayıs-eylül ayları arasında, açık sari veya
mavimsi renklerde çiçekler açan, 10-30 cm
boylarında, bir yıllık otsu bitkiler. Anadolu’da
yabânî olarak yetiştiği gibi süs bitkisi olarak
da yetiştirilir. Bitkinin çiçekli Dallari idrar
söktürücü bâzı deri hastaliklarinda kan
temizleyici olarak ve romatizmaya karşı
kullanılır.
Mersin:
(Myrte / Myrte / Myrtle /
As / Asmar / Sıçankulağı otu / Myrtus)
Mayıs-haziran ayları arasında,
beyaz renkli çiçekler açan, 1-3 m boylarında,
kisin yapraklarını dökmeyen, güzel kokulu
ağaççık. Yapraklar kısa saplı ve karşılıklı,
yeşil renkli, derimsi, oval şekilli ve üzerinde
salgı guddeleri (bezleri) bulunur. Çiçekler uzun
saplı olup, tek olarak her bir yaprağın
koltuğunda bulunur. Meyveleri nohut
büyüklüğünde, morumsu siyah renkte ve çok
tohumludur.
Türkiye’de yetiştiği yerler:
Karadeniz, Ege ve Akdeniz bölgeleri.
Kullanıldığı yerler:
Bitkinin yaprakları, çiçekli dalları ve
yapraklarından elde edilen uçucu yağ (Mersin
esansı) kullanılır. Yaprak ve meyveler kabız,
mikrop öldürücü, iştah açıcı, kan dindirici,
antiseptik ve hâricen yara iyi edici olarak
kullanilir. Tâze yapraklarından, su buharı
distilasyonu ile Mersin esansı elde edilir. Bu
esans renksiz, akıcı, özel kokulu ve yakıcı
lezzetlidir. Takriben 100 kg yapraktan 300 gr
esans elde edilir. Mirtenol, sineol ve terpenler
ihtivâ ederler. Gıdâ ve parfümeri sanayicinde
kullanılan önemli bir ilkel maddedir.
Memleketimizde seker hastalığına karsı da (günde
10 damla) kullanilir. Mersin meyveleri uçucu
yağ, tanen, sekerler ve organik asitler ihtivâ
eder. Bu meyveler yemiş olarak, kabızlık
giderici ve antiseptik olarak kullanilir.
Meyankökü:
(Süssholz / Réglisse / Licorice /
Piyan / Boyan / Glycyrrhiza / Licorice)
Haziran-temmuz ayları arasında
sari-mavi veya kahverengi çiçekler açan, 0,4-2 m
yüksekliginde, çok yıllık çalımsı bitkilere
"meyan"
denir. Yaprakları parçalı, yaprakçıklar 4-7
çiftlidir. Çiçekler başak seklinde durumlar
yapar. Taç ve çanak yaprakları iki dudaklı olup,
üst dudak iki kısa dişli, alttaki üçü uzun
dişlidir. Meyveleri düz ve salgı tüylüdür. Meyan
bitkisinin 6 türü Türkiye’de yetişmektedir. Daha
çok Güney, Orta ve Doğu Anadolu’da yaygınlık
göstermektedir. Bir kısmının kökleri tatlı, bir
kısmının ise acıdır.
Tatlı meyan (Glycyrrhiza glabra):
Anadolu’da iki varyetesi bulunur. Bu türün
çiçekleri mor ve tüysü yapraklıdır. Meyvelerinin
üzeri çıplaktır veya tüylüdür. Bâzı yerlerde
piyan olarak da bilinir.
Kullanıldığı yerler:
Bitkinin kökleri, meyan kökü olarak tanınmakta
ve kullanılmaktadır. Köklerinin kabuğu
soyulduktan sonra veya soyulmadan güneşte
kurutularak piyasaya sürülür. Bileşiminde
nişasta, sekerler, zamk, razın, glisirrizin
vardır. Glisirrizin sekerden daha tatlı bir
bileşiktir. Köklerdeki miktarı, bölgeden bölgeye
değişir ve köklerin de etkili maddesidir.
Kökler, göğüs yumuşatıcı, balgam söktürücü,
idrar çoğaltıcı ve taç düzenleyici özelliğe
sahiptir. Eczâcılıkta toz hâlinde, hapların
hazırlanmasında sekil vermede kullanilir. Sigara
ve plastik sanayicinde de kullanılan ilkel
maddedir. Kola adi altında hazırlanan
içeceklerin terkibine de girer. Ayrıca tâze veya
kuru köklerinin kaynar su ile muâmelesi ve sonra
alçak basınçta yoğunlaştırmak sûretiyle meyan
balı elde edilir. Ticârette toz veya kalıplar
hâlinde bulunur. Parlak siyah renkli, tatlı
lezzetlidir. Suda kolaylıkla erir. Meyan
balındaki glisirrizin miktarı daha fazladır.
Memleketimizde de meyan balı elde eden tesisler
vardır. Göğüs yumuşatıcı, öksürük kesici, yara
iyi edici özellikleri vardır. Mîde
hastaliklarinda (bilhassa gastritte) faydalıdır.
Meyan kökünün su ile tüketilmesi sonucunda elde
edilen hülasa ise meyan şerbeti olarak bilinir.
Daha çok Güneydoğu Anadolu bölgesinde elde
edilir ve kullanılır. Meyan şerbeti koyu esmer
renkli ve tatlı lezzetlidir. Göğüs yumuşatıcı,
balgam söktürücü, öksürük kesici ve serinletici
özelliktedir.
Mine Çiçeği:
(Eisenkraut / Verbena /
Verveine / Vervain / Kanotu / Güvercinotu)
Temmuz-eylül ayları arasında
leylâk renginde çiçekler açan, yol kenarları ve
bos arâzilerde rastlanan, 20-80 cm boyunda, bir
veya çok yıllık otsu bir bitki. Gövdeleri dört
köseli olup, karşılıklı dallanma gösterir.
Yapraklar sert tüylerle örtülü ve sapsızdır.
Çiçekler dalların uçlarında başak durumları
yaparlar ve tüp şeklindedirler.
Türkiye’de yetiştiği yerler:
Marmara, Karadeniz, Ege, İç Anadolu.
Kullanıldığı yerler:
Bitki glikozit, acı maddeler ve tanen içerir.
Tıbbî olarak, kabız edici, teskin edici etkisi
vardır. Bas ve mafsal ağrılarını dindirir.
Yorgunluğu ve uykusuzluğu giderir.
Mısır:
(Mais / Mais / Corn / Zea
mays)
Haziran-ağustos ayları arasında
çiçekler açan, 1-2 m yüksekliginde, bir yıllık,
tek evcikle bir kültür ve tahıl bitkisi.
Gövdeleri sert ve diktir. Yaprakları sapsız,
geniş, uzun, üst yüzü tüylü, alt yüzü tüysüz
olup, tabanı ile bir kin hâlinde gövdeyi sarar.
Erkek çiçekler gövdenin ucunda salkım seklinde
dizilmiş başakçıklarda toplanırlar. Çiçekler
kavuz adi verilen yaprakçıklarla örtülür. Dişi
çiçekler, gövdenin alt ve orta kısımlarındaki
yaprakların koltuğundan çıkan ve taşıyıcı
yaprakçıklarla örtülü olan, kalınlaşmış, çomak
seklinde bir eksen üzerinde toplanmışlardır.
Meyve, yâni mısır tâneleri, açık veya koyu sari,
esmer veya kirmizimtrak renklerdedir.
Türkiye’de yetiştiği yerler:
Anadolu, bilhassa Karadeniz bölgesinde yetişir.
Kullanıldığı yerler:
Dişi çiçeklerin güneşte kurutulmuş stil üsleri
(mısır püskülü), tâneleri ve tanelerinden elde
edilen yağ (mısır yağı) kullanilir. Mısır
tanelerinde % 67 nişasta, % 10 azotlu maddeler
ve % 8 yağ bulunmaktadır. Mısır tânelerinden
elde edilen yağ, yemeklik yağ olarak veya
kozmetik sanayicinde hammadde olarak kullanilir.
Mısır yağı, doymuş yağ asidi miktarının düşük
olması sebebiyle damar sertliği olan hastalara
yemek yağı olarak tavsiye edilir. Mısır püskülü
ise tedâvide kullanılabilmektedir. Püskülün
bileşiminde karbonhidratlar, potasyum, sodyum ve
kalsiyum tuzları vardır. İdrar söktürücü ve tas
düşürücü olarak kullanılırlar.
Mısır Karası:
Mısır koçanında urlar meydana getiren rastık
mantarı(Ustilago maydis)nine sporlarıdır.
Sporlar, siyah renkli ve kömür tozu görünüşünde
olup, mısır tâneleri yerinde meydana gelen
urların içinde bulunurlar. Kan dindirici olarak
halk arasında kullanilir. Mısır kömürü veya
mısır yanığı olarak da bilinir.
Misvak:
(Salvadora persica /
Toothbrush tree)
Arabistan’da bulunan erâk
ağacının dalından, bir karış uzunlukta kesilen
parçadır. Ağacın odunu çok liflidir. Erâk dalı
bulunmazsa, zeytin veya başka dallardan da
olabilir. Nar ve fesleğen dalından misvak olmaz.
İnsanin diş sağlığına büyük bir fayda temin eden
misvak, basit bir usûl olmakla berâber, en iyi
diş temizleme vâsıtasıdır. Dişlerin çürümesini
önlemek için misvak kullanmak, bütün diş
macunlarından daha faydalıdır. Larousse Illustre
Medical ismindeki Fransa’nın kıymetli tıp
kitabı, ağız temizliği husûsunda diyor ki:
“Bütün diş mâcunları ve tozları ve suları,
dişlere zarar verir. En iyi diş temizleme
vâsıtası, sert bir fırçadır. Önce, dişleri
kanatırsa da, korkmamalıdır. Diş etlerini
kuvvetlendirir ve artık kanamaz.” Bu şekildeki
diş temizliğini sağlayan en iyi vâsıta
misvaktır.
Kullanıldığı yerler:
Ağacın dalından, bir karış kadar
parça kesilir. Ucu yeterli miktarda yontulduktan
sonra, tuzlu su içinde bekletilir. Belirli bir
süre sonra, uç kısmındaki lifler açılarak, fırça
görünümü alır. Çok kart olan dallar için, bir
bıçak ye da sert bir cisim yardımıyla açılma
hızlandırılır. Misvak kullanmak, dişleri
temizler ve dişetlerini kuvvetlendirir. Öz suyu
doğal olarak flörür içerir. Diş çürümelerini
önler.
Muşmula:
(Nispel / Nèfle / Medlar /
Beşbıyık / Döngel / Izgil / Mespilus / Germanica)
2-3 m yüksekliginde bodur boylu
dikenli ağaççıklar. Yalnız yetiştirilenleri
dikensizdir ve boyları altı metreye kadar
yükselebilir. Kisin yapraklarını döker.
Yapraklar basit, alt yüzü tüylü, tam veya dişli
kenarlıdır. Çiçekler erdişidir, beş parçalı ve
beyazdır. Yabancı döllenmeye ihtiyaç göstermez.
Meyveleri yuvarlak veya oval şekillerde esmer
renkli olup, dip tarafında beş çanak yaprağı
taşır. Meyveleri genellikle beş çekirdekli,
ağaçtan koparıldığında sert ve buruk
lezzetlidir. Toplanan meyveler bir süre
bekletildikten sonra yumuşar ve yenecek
olgunluğa erişir. Döngel ve beşbıyık isimleriyle
de bilinir.
Türkiye’de yetiştiği yerler:
Kuzey Anadolu ve Marmara bölgesinde yetişir.
Kullanıldığı yerler:
Meyvenin bileşimi şekerler,
organik asitler ve tanen ihtivâ eder. Barsak
hastaliklarinda iyi bir kabız düzenleyicidir.
Muşmula çekirdeği idrar arttırıcıdır. Böbrek ve
mesane taşlarının düşürülmesinde kullanilir.
LÜTFEN !!!
Lütfen bizlere Rahatsızlığım
nedir? Sebebi ne olabilir ? gibi sorular
iletmeyiniz. Bizler doktor değiliz teşhis için
mutlaka doktorlarınıza başvurunuz..
Amacımız teşhis etmek olmadığı gibi teşhisi konmuş
rahatsızlıklarınız için modern tıbbın vermiş
olduğu, tedavi yanında yardımcı doğal ürünler
kullanmak istediğinizde sizlere uygun ürünler
sunabilmektir.
|